Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ZAGINIONY AUTOKAR
PARADISE, PÓŁNOCNA KALIFORNIA
ŚRODA, 7 LISTOPADA 2018 GODZ. 16.00
Nie wstawać.
Nie róbcie tak, proszę. Dziękuję.
Do zobaczenia.
- Dziękuję. - Proszę. Miłego dnia.
963 do bazy.
Wysadziłem na Clifton Road. Odbiór.
Przyjęłam, 963.
Biją się!
Do widzenia. Dziękujemy.
Nie ma za co.
Hej. Przestańcie się bawić oknami.
963 do bazy.
Wszyscy wysadzeni. Odbiór.
Przyjęłam, 963.
Mavericks przerwali złą passę,
wygrywając w pięknym stylu z Wizards 119 do 100.
Pogoda na dziś: słonecznie, sucho i wietrznie.
Nie widać końca tej rekordowej suszy. Dwieście dziesięć dni bez kropli deszczu.
Nie zapomnijcie,
mamy wysoki poziom zagrożenia pożarowego w hrabstwie Butte
i okolicach do piątku.
Możliwe są przerwy w dostawie prądu.
A przed nami jeszcze więcej suszy i wiatrów,
w porywach od 100 do 130 km/h.
Z wiadomości lokalnych…
Kto może jechać do parku Billie? Kogo prosić?
Spróbuj 190.
Świetnie.
- Baza do Macka. - Słucham.
Odbierzesz z Billie? Phil się zwinął.
- Jasne. - Dziękuję bardzo.
Bez odbioru. Hej, Kevin.
- Tak? - Masz te karty pracy?
Nie. Na pewno przyniosę je jutro.
Dobra. Podobno masz zaległy przegląd. To twój obowiązek.
- Tak? - Rozumiem.
Tu Ruby, Zunifikowany Okręg Transportowy.
- Szefowo. - Chwileczkę.
Tu Ruby z zajezdni autobusowej.
Wiecie może, czy w planach są odcięcia prądu i gazu?
Jest wysokie zagrożenie, więc muszę wiedzieć, czy zamkną szkoły.
Tak. Poczekam.
- Co tam? - Te dodatkowe zmiany.
Przydałyby mi się w tym miesiącu.
Mam rachunki medyczne po tacie, opiekuję się mamą.
Moja była jest w domu. Trochę kiepski okres.
Nie mam niczego dla ciebie.
Ale mówiłaś…
Mówiłam „może”, tak?
Ludzie, którzy mają dłuższy staż,
- mają pierwszeństwo. - Pospiesz się.
Nie wtrącaj się.
Jeśli coś się pojawi, dam ci znać.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Nie będę czekać.
- Przepraszam, Richard. - W porządku.
GRUPA WETERYNARYJNA
- Tak? - Hej, Kevin. Tu doktor Everett.
Mamy rentgen Elvisa.
Niestety jest źle.
Rak się rozprzestrzenił.
Myślę, że już pora.
Rozumiem. Przywiozę go wieczorem. Dziękuję.
Cześć, piesku.
Chodź tu, piesku.
Chodź tu.
No chodź.
Hop!
Mam cię.
Chcesz hamburgera na kolację?
Trzymam cię.
- Cześć, mamo. - Cześć, Kevin.
Tutaj, piesku.
I już.
Shaun jest w domu.
- W domu? - Ponoć jest chory.
Uwierzyłaś mu?
Brakowało mi jeszcze rady szkoły na głowie.
Wszystko gra?
Ciężko mi, mamo.
Ciągle mam pod górkę.
To co, wracamy do Reno?
Nie.
Po prostu…
nie daję tu rady.
Twój tata dawał.
Ale nie jestem nim.
Szkoła jest ważna.
Dla ciebie nie była.
Leż.
To nie to samo.
- Rzuciłeś ją, nie? - Tak.
Byliśmy w ciąży. Musiałem.
- Więc to przeze mnie? - Nie. Nie przez ciebie.
Po prostu nie chcę, żebyś powtarzał moje błędy. I tyle.
No już, rozpakuj się. Włóż wszystko do odpowiednich szuflad.
W sobotę nie pracuję.
Możemy coś porobić w weekend.
Nie trzeba.
Źle się czuję.
Pogadaj ze mną, młody.
Porozmawiajmy.
Myślisz, że chcę tu siedzieć i zajmować się babcią?
Ale… nie możesz…
Posłuchaj. Ja nie mam wyboru. Ty masz.
- To nie fair, że mam zmieniać życie. - Dorośnij!
Poczekaj, aż będziesz płacić rachunki, wylądujesz w chujowej robocie
i nie będziesz mógł się zwolnić.
Wiesz, jak to jest nie móc się pożalić?
- Na nic nie czekać? - Tak.
- Skąd, do kurwy nędzy? - Dajesz mi przykład.
Więc to moja wina?
Oczywiście, że nie, tato.
Nigdy twoja.
Nienawidzę cię, kurwa.
Obyś zdechł!
Wszystko dobrze.
- Dobry piesek. - Długo go miałeś?
Od szczeniaka.
- Chcesz go trzymać? - Tak.
Już dobrze.
Wszystko dobrze.
Już dobrze.
Wszystko dobrze.
CZWARTEK, 8 LISTOPADA 2018 GODZ. 6.15
…kolejny suchy i wietrzny dzień
w Paradise, z porywami wiatru w kanionie do 130 km/h.
Wciąż mamy wysoki poziom zagrożenia pożarowego, więc uważajcie
i od razu informujcie o każdej oznace ognia lub dymu.
A jutro…
Chłopaki, wiatr powalił kilka drzew na Roe Road.
To Roe Road, więc uważajcie też na linie wysokiego napięcia.
Bez odbioru.
- Hej, Kevin. - Cześć, szefowo.
Przyszedł mechanik,
więc zadbaj o serwisowanie 963, kiedy wrócisz.
Już dawno przekroczył 3000 km. I zostań w trakcie.
Zajmie to parę godzin, ale musisz to wiedzieć.
- W porządku? - Tak jest.
Karta pracy z wczoraj.
Dziękuję.
Miło się współpracuje.
- Straż pożarna. - Dzień dobry.
Jestem przy moście Pulga.
Po zachodniej stronie kanionu pali się trawa,
a wieje tu naprawdę mocno.
Droga 70 przy moście Pulga.
Proszę chwilę poczekać.
Chyba widzę to, co pan.
Dziękuję za zgłoszenie. Wysyłamy jednostkę.
PRZEŁĘCZ JARBO - 36. JEDNOSTKA STRAŻY 13 KM NA WSCHÓD OD PARADISE
Ma ramiona jak twoje uda.
Wygląda tak.
Przełęcz Jarbo, pożar.
Wozy 2161 i 2176, zgłoszono pożar roślinności.
Droga 70 przy moście Pulga.
Proszę o odpowiedź.
Oroville, tu wozy 2161 i 2176.
Wstawać, Simby! Mamy robotę.
Ruchy.
Pięć minut i bym zjadł.
- Dzień dobry. - Dobry.
Dzień dobry.
SYNU, ODEZWIJ SIĘ
DOSTAŁEŚ TO? WSTAŁEŚ, SHAUN?
W porządku. Jedź.
Musiał spaść kabel. Tuż pod tymi słupami.
Ciężko się będzie tam dostać.
A tam?
Wjedziemy tam w ogóle?
Będzie ciasno, ale spróbujmy.
Dobra. Zawracać!
Jedziemy.
SZKOŁA PINE RIDGE
Teraz nie mogę, mamo. Oddzwonię.
Dobra, wychodzimy.
Do zobaczenia.
- Dziękuję. - Pa.
MAMA
- Dziękuję. - Pa.
Do zobaczenia.
- Dziękuję. Miłego dnia. - Wzajemnie.
Uważaj tu, droga nie wytrzyma.
Tak, widzę.
Wozy 2176, 2161.
Uważajcie po prawej. Nie jest zbyt stabilnie.
Zrozumiałem.
Przed nami gęsty dym.
No nie wiem.
Próbujmy dalej. Zaduśmy go, zanim pokaże zęby.
O rany.
Tak, mamo?
Dzwonię i dzwonię.
Shaun wymiotuje.
Nie za dobrze z nim.
Cholera.
Ma gorączkę?
Nie wiem. Jest w łazience.
963, tu baza, odbiór.
Poczekaj chwilkę, mamo.
Baza, tu 963.
Wysadziłeś już wszystkich?
Tak. Wszyscy wysadzeni.
To przyjedź tutaj. Mechanik czeka.
Dobra, tylko zatankuję.
Miałeś to zrobić przed odbiorem, 963.
Jasne. Robię, co mogę.
Przyjadę od razu po tym, jak zatankuję.
Bez odbioru.
Mamo, zmierzyłaś mu temperaturę?
Szukam termometru.
Powinien być w apteczce.
Nie ma go tam.
A pod zlewem? Sprawdź tam, mamo.
Muszę zjechać i zatankować.
- Zaraz zadzwonię, dobrze? - Dobrze.
No szybciej.
No nie.
Dobra, jest.
- Oroville, tu wóz 2161. - Tu Oroville.
Widzę go.
Idzie na południowy zachód od linii.
Jakieś 40 hektarów.
No nie wiem. Nie mamy drogi ewakuacyjnej.
Jesteśmy blisko. Gasimy.
Nie mamy jak się tam dostać.
Musimy zawrócić.
Znajdźmy inny punkt natarcia.
Tą drogą nie możemy.
Kapitanie, proszę.
Oroville, tu wóz 2161.
Oroville do 2161.
Tu jest zbyt niebezpiecznie.
Wrócimy na grzbiet i poszukamy innego punktu natarcia.
Przyjęłam. Posterunek dowodzenia jest w Scooter’s. Nie ma wolnych zasobów.
No dawaj.
Jedź!
Do brygady 2102. Wóz 2186, wóz 2182, wóz 2163.
Transporty 2140 i 2142. Zespół Butte 1, zespół Butte 2, zespół Butte 3,
zgłoszono pożar roślinności przy Camp Creek Road.
Zgłosić się na rozplanowanie w Scooter’s.
Dalej.
- Jak to wygląda? - Już.
Pożar zaczął się gdzieś tutaj.
Obejmuje około 80 do 120 hektarów, więc rozciąga się jakoś tak.
Silny wschodni wiatr przepchał go w dół kanionu.
Wozy w Jarbo próbowały dotrzeć przez Camp Creek Road,
ale jest zbyt wąska i stroma.
Wycofały się.
Teraz wjeżdżają na grzbiet
i spróbują dostać się stamtąd.
Jakieś dodatkowe wozy?
Tak. Pięć sekcji jest w drodze.
- Rozumiem. Zagrożone osiedla? - Dwa kilometry na zachód jest Pulga.
Z czasów gorączki złota. Niezamieszkane. Jest jeszcze Concow.
Kilka kilometrów dalej. Daleko od pożaru.
Głównie przyczepy i chaty. Osiemset osób.
Emeryci, palacze trawki, osadnicy itp.
Wydajmy ostrzeżenie o ewakuacji.
- Dobra. - A Paradise?
To 13 km stąd, po drugiej stronie kanionu.
Populacja około 27 tysięcy.
Nic nie powinno im się stać.
Tak?
- Co? - Cztery.
- Co cztery? - Trzy.
Nie. Nie może być 43. To niemożliwe.
Przy 43 już by nie żył.
Dystrybutor 1.
Nie mogę odczytać tych cyfr.
Shaun może.
- Jest… - Shaun, jesteś tam?
- … 38. - Shaun, podejdź do telefonu.
Ma gorączkę. Nie chce rozmawiać.
Mówi, że porozmawia z tobą potem.
- Pewnie potrzebuje mamy. - Na pewno potrzebuje mamy.
Jest chory, ale jest z tatą.
Ma mnie, ma ciebie.
Nie mogę teraz rozmawiać. Muszę odstawić autobus na zajezdnię.
Wpadnę do apteki i kupię mu jakieś lekarstwo.
Będę w domu zaraz po pracy, dobrze?
Do KDR.
Mamy niepotwierdzone zgłoszenia o innym pożarze w okolicy.
Oroville, tu KDR. Gdzie to jest?
Nie jesteśmy pewni.
Jest pełno dymu i parę kamer padło,
ale to chyba przy Rim Road, na północ od Concow.
Tu KDR, przyjąłem.
Jak myślisz? Nowe zarzewie czy ogień lotny?
Pięć kilometrów. Nie wiem, jak mógłby być lotny.
To daleko od zarzewia.
- To dwa pożary. - Dzwonili z energetyki.
Około dziesięć minut temu odcięli prąd w okolicy Rim Road w Concow.
Czyli to przez linię.
To może mieć związek z drugim zarzewiem. Są tam linie.
Są tu ludzie z energetyki. Mają zaczekać?
Nie. Pogadam z nimi.
Co wy wyprawiacie? Mam teraz dwa pożary.
Wszystkie okoliczne linie trzeba wyłączyć, i to zanim pojawią się kolejne pożary.
W nocy były ostrzeżenia. Wiedzieliście o tym.
Czemu nie wyłączyliście wtedy?
Wysyłamy ludzi do podstacji, żeby to zrobili.
Wejdziemy na słup, żeby zabezpieczyć przerwane linie.
Mam teraz dwa pożary.
To przez waszą centralę. Nie wasza wina, ale zajmijcie się tym.
Messina.
Wyślij pięć sekcji do nowego pożaru.
Odbieracie to?
KDR, pojazd użytkowy 2136, uprzywilejowany.
KDR do pojazdu użytkowego 2136, słucham.
Tu operator Hopkins z pojazdu 2136.
Zjeżdżam ze służby w Concow.
Ostrzegam, że sytuacja jest tu poważna.
Gęsty dym i żarzące się resztki.
- Jesteś pewien? W Concow? - Concow?
Zgadza się. Właśnie tamtędy przejeżdżam. Pełno żaru spada przy budynkach.
Wyskoczył na zewnątrz.
Poprawka. Mamy ogień lotny.
Poprawka. Wiele ogni lotnych.
Naliczyłem jeden, dwa, trzy duże. Szybko się rozprzestrzenia.
Tracę widoczność.
To cholernie duża odległość jak na rozwój. Z osiem kilometrów.
Znów przez linie energetyczne?
Nie. Concow jest już odcięte od prądu.
To naprawdę duży dystans.
Messina.
Posłuchajcie. To ten sam pożar.
- Nie, to… - Ten sam.
Niemożliwe, żeby tak się przeniósł.
- Ten sam cholerny pożar. - Skoro tak,
mówimy o takim obszarze.
Wyślijmy posiłki do Concow.
Samoloty, wozy. Cokolwiek trzeba.
- Samoloty. - Zrozumiałeś?
Skoro mamy pożar w Concow, musimy zmienić ostrzeżenie o ewakuacji w nakaz.
- Zrób to. - Już.
Nowa strefa do Jordan Hill Road.
Kierowcy, tu baza. Słuchajcie.
Mamy dziś wyjątkowy dzień,
bo widzieliśmy, jak strażacy jadą do pożaru przy Concow.
Wiecie, co robić.
Nie siedzieć na radiu. Nasłuchiwać ostrzeżeń.
963, tu baza. Jesteś w drodze?
Baza, tu 963. Będę za 15 minut.
Muszę tylko gdzieś szybko podskoczyć.
Masz zabrać autobus do warsztatu, bo nie wyrobisz się na trasę.
To zajmie co najmniej dwie godziny.
Zrozumiałem. Mam mały problem rodzinny.
Nie obchodzi mnie to.
Masz podstawić autobus teraz. Mechanik nie ma całego dnia.
Będę najszybciej, jak się da. Bez odbioru.
- Ewakuacja! Szybko! - Pomocy!
Do ciężarówki.
Całkowita ewakuacja!
Szybko!
Zostawcie wszystko. Zostaw to.
Do auta, już!
- Ktoś został w środku? - Nie.
Ktoś jest w środku?
Idziemy, kochanie.
Straż pożarna!
Dalej, ludzie!
Zostawcie torby.
Zostawcie torby!
Ewakuacja!
- Mamo! - Zostaw.
- Musimy iść! - Nie!
Do środka, szybko. Już.
- Macie auto? - Nie.
Wchodźcie do białego pick-upa. Szybko. Trzymajcie się.
Już!
KDR, tu użytkowy 2136.
Potrzebujemy sanitariuszy, jest wiele poparzeń.
Ruszam z konwojem.
Wyjeżdżamy na Concow Road.
Za mną! Trzymajcie się blisko!
Jedźcie jedno za drugim!
Trzymajcie się.
Jedziemy.
APTEKA
Halo?
Zaraz podejdę.
Dobrze.
Pasuje. I można je żuć.
Albo zjeść.
Ale to zły pomysł.
Mój syn ma gorączkę i wymiotuje.
Miałam telefon.
- Ile ma lat? - Wiem.
Czternaście.
- Jakieś uczulenia? - Właściwie to 15.
Tak. Ma 15. Nie…
- Nie wiem. - Nietolerancje pokarmowe?
Nie sądzę. Nie.
Coś typowego na gorączkę i wymioty.
- To najlepszy będzie Tylenol. - Tak.
Dziękuję.
Kosztuje 7,25 $.
Dobrze.
- Zaraz będę. - Chce pan torbę?
- Nie. Reszty nie trzeba. - Mogę…
- Słucham? Nie… - Co się dzieje?
Shaun chce wracać do domu.
- Nie. - Prosi, by go odebrać.
- To bez sensu. - Jest zdenerwowany.
- Co się stało? - Nic.
Małe nieporozumienie. Myślałem, że wagaruje.
- I tak było? - Co było?
- Wagarował? - Nie.
Pomyliłem się. Ma grypę żołądkową.
Kupiłem tylenol, więc wszystko gra.
Nie gra. Jest chory i chce wracać do domu.
Nie mam teraz na to czasu.
Słyszysz? Już się spóźniam na zajezdnię.
A myślisz, że ja mam? Też pracuję, wiesz?
Wieczorem mamy jechać z Pete’em do Colorado.
- Dzisiaj? - Tak, dzisiaj.
Mówiłam ci.
Przepraszam. Zadzwonię do ciebie później.
Baza, tu 963.
Tu baza. Jedziesz już, Kevin?
Wiadomo coś o tym pożarze?
Bo jestem w Magalii i widzę kolumnę dymu nad kanionem.
- Wieje prosto w naszą stronę. - Nie ma nowych wieści.
Straż już to ogarnia.
Przyjedź tu w końcu. Trzy razy cię prosiłam.
Przyjedź albo możesz szukać innej roboty.
Bez odbioru.
Przyjąłem, szefowo. Jadę.
KDR, tu grupa powietrzna. Samoloty gaśnicze w drodze.
Będą za cztery minuty.
Wozy w drodze.
Jadą do zbiornika Concow, na południe od Jordan Hill Road.
Przyjęłam.
Kiedy będą te wozy?
Te z Paradise za 18 minut.
Rozumiem. Użytkowy 2136, grupa powietrzna w drodze.
Wozy za 18 minut.
To za długo. Spalimy się tutaj.
Jezu!
Wytrzymajcie.
Grupa powietrzna na miejscu. Zrzut opóźniacza na czoło.
KDR, tu grupa powietrzna. Wiatr uniemożliwia trafienie w cele.
Grupa powietrzna, tu KDR. Zróbcie drugie podejście.
Wozy z Paradise są 15 minut od Concow.
Dobrze. KDR do Oroville.
Oroville do KDR.
Potrzebujemy dziesięć cystern, sześć helikopterów typu 1,
samolotu prowadzącego i 25 dodatkowych wozów w Concow.
Przyjęłam.
Dziesięć cystern, sześć helikopterów typu 1 oraz 25 wozów na już.
Przyjąłem. Przenosimy zasoby do Concow.
Użytkowy 2136, możesz dotrzeć do Camelot Road?
Nie. Ogień blokuje drogę. Jestem odcięty.
Ten pożar ich spali.
- Niech jadą na most. - Hoffmana?
- Tak. - Tam będzie najlepiej.
Użytkowy 2136, możecie dotrzeć na most Hoffmana i schronić się w wodzie?
KDR, spróbuję.
Słuchajcie!
Kiedy tylko się zatrzymam, wychodzicie i biegniecie do potoku!
Tam zasłońcie usta i chrońcie drogi oddechowe.
To jedyna opcja. Wszyscy zrozumieli?
Idziemy!
Szybko. Do wody!
Do wody! Już!
Wytrzymajcie! Do wody!
Użytkowy 2136,
mieszkańcy chronią się w potoku!
O Boże!
Niech to szlag!
Oddalcie się, jak tylko możecie!
No dalej!
Użytkowy 2136…
nadciąga ogień!
Gdzie nasze wsparcie?
Przyjąłem. Grupa powietrzna robi drugie podejście.
Wozy będą za dziesięć minut.
Grupa powietrzna do KDR. Cysterny w akcji.
KDR do grupy powietrznej. Przyjąłem.
Chodźcie!
Spokojnie!
KDR, tu wóz 2182.
Liczne przeszkody na drodze. Nie przejedziemy.
Droga zablokowana.
Powtarzam, dostęp całkowicie zablokowany.
Grupa powietrzna, tu KDR. Jak idzie zrzut?
Tu grupa powietrzna. Żadnego efektu po zrzucie. Zero.
Szlag, gdzie wozy z Paradise?
Powiedzieli, że nie dotrą. Utknęli. Nie dadzą rady.
Trzymać się razem, nadciąga!
Spokojnie! Damy radę!
Głowy na dół!
Przejście ognia!
Użytkowy 2136, jak sytuacja?
Użytkowy 2136, odbiór.
- Odbierz. - No już.
Użytkowy 2136, odbiór.
Niedobrze.
Fala początkowa za nami.
Chronimy się w potoku.
Mamy wielu poparzonych. Potrzebna jest natychmiastowa pomoc!
Użytkowy 2136, przyjąłem. Zostańcie tam.
Ściągniemy sanitariuszy i spycharki do oczyszczenia drogi.
Nie rozumiecie! Ogień jest ekstremalny.
Błyskawicznie niesie się w stronę Paradise!
Shaun.
Cześć, tu tato. Posłuchaj…
Przepraszam za wczoraj. Przykro mi, że się źle czujesz.
Kupiłem lek.
Dam ci go, jak tylko wrócę po pracy do domu.
Potrzebuję przysługi.
W Concow wybuchł pożar.
Chyba nie musimy się nim przejmować,
ale w razie czego włącz Kanał 7 i obserwuj sytuację.
Dobrze? Nie chcę, żeby babcia się martwiła.
Wiesz, że ma takie tendencje, nie?
Dobra, młody.
Widzimy się po pracy. Obyś lepiej się poczuł.
Oroville, tu KDR. Trzeba przenieść ludzi.
Zawiadomcie ratusz.
Wydać ostrzeżenie o przymusowej ewakuacji dla stref 3, 8, 14. Wschodnie Paradise.
Wszystko na wschód od Pentz Road. Jakieś 4000 mieszkańców.
KDR, przyjęłam.
- Przymusowa ewakuacja. - Skupcie się.
Trzymamy się planu.
STRAŻ POŻARNA I NADLEŚNICTWO
RATUSZ W PARADISE
Tak, rozumiem. Dobrze.
- Wydali nakaz ewakuacji. - Linie telefoniczne padły.
Chodźmy.
Które to strefy?
3, 8 i 14.
Wschodnie Paradise.
Nie idzie. Nie wysłało się.
Dobra.
No leć!
PLAN EWAKUACJI PARADISE BŁĄD SYGNAŁU
Grupa powietrzna, tu KDR. Potrzebne wsparcie w kanionie.
Musicie zapewnić nam czas.
Szefie, ogień idzie na Paradise.
KDR, tu grupa powietrzna. Akcja nie przynosi efektu.
Ognie lotne docierają na zachód kanionu.
Problemem jest prędkość wiatru.
Przyjąłem. Musimy mieć więcej posiłków.
Potrzebne 50 dodatkowych sekcji na już.
Przyjęłam.
To trochę potrwa. Co najmniej dwie, trzy godziny.
Bez natychmiastowych posiłków dla Paradise przegramy.
Będzie już za późno.
Stracimy wsparcie lotnicze. Niebezpiecznie latać w takich warunkach.
Nie dadzą rady przy takim wietrze.
KDR, tu grupa 3. Przegoniło nas.
Ogień przekracza kanion. Nie zatrzymamy go.
Odbiór. Nie zatrzymamy go.
SZKOŁA PODSTAWOWA PONDEROSA
Klasa Mary siada.
Klaso,
nie musimy wszyscy wyglądać przez okno.
To tylko kolejny pożar zarośli. Żadna nowość. Siadamy.
Wyciągamy książki.
- Coś wiadomo? - Wciąż bez nakazu ewakuacji.
Nie będę czekać.
Wyprowadźmy wszystkich i odwieźmy, najszybciej jak się da.
Wyślę maila do rodziców.
Jeśli wasi uczniowie mają telefony albo znają numery,
poproście rodziców o odbiór.
Ale rodzice niektórych pracują poza miastem
i nie dotrą tu na czas. Co robimy z tymi dziećmi?
Na pewno będą mieć inny punkt odbioru.
Zbierzmy uczniów, którzy nie mogą być odebrani.
Będę dobijać się do ratusza.
Dziękuję.
Echo, znasz numer swojej mamy?
- Aha. - Tak?
- Świetnie. - 435-232…
Chwilka. Możesz go zapisać?
Kto jeszcze zna numer taty lub mamy?
- Tak? - Miałeś oddzwonić.
- Coś mnie wybiło. - Posłuchaj. Nie chcę się kłócić.
Mam dość tej samej sprzeczki co tydzień.
Nie musimy się kłócić. Nie ma o co.
Nie zorientowałem się, że jest chory.
To była pomyłka. Nie musisz się mieszać.
To czemu do mnie dzwoni?
Nie wiem. Linda, on ma 15 lat! Pokłócił się z tatą i dzwoni do mamy.
Nie rozdmuchuj tego. Ogarniam sytuację.
Baza do 963. Gdzie jesteś?
Będę za 10 minut.
Ruch się zagęścił.
Spójrz prawdzie w oczy. Nie można na tobie polegać.
Nie. Nie będę tego ciągnąć.
Nie będę wysłuchiwał, na ile sposobów zawaliłem.
Słuchaj, jest ciężko…
po śmierci taty.
Nie używaj taty jako wymówki.
Pogrzeb był cztery miesiące temu. Od 20 lat nie gadaliście.
Zniszczył ci życie.
Tak mi powiedziałeś!
Gówno prawda, Linda.
To cios poniżej pasa.
Przepraszam.
To nie było miłe.
To pierwszy weekend, kiedy z kimś wyjechałam, odkąd…
No wiesz.
Możesz ściszyć radio? Prawie cię nie słyszę.
Wyłączam.
Mówię tylko, że wiem, że ci ciężko,
ale musisz pomyśleć o Shaunie.
Patrzy na ciebie i widzi tylko…
Co?
Co widzi, gdy na mnie patrzy?
- Nie każ mi tego mówić. - No dalej, powiedz.
- Wiesz, o co chodzi. - Powiedz.
Nie bez powodu twoje życie jest w rozsypce
i Shaun nie chce z tobą być.
Muszę kończyć.
Baza do kierowców.
Mamy problemy z komunikacją.
Ktoś mnie słyszy?
Cześć, Shaun. Tu tata.
Posłuchaj…
Muszę wiedzieć, że wszystko gra.
Oddzwoń, kiedy to odsłuchasz, proszę.
Dobrze? Muszę…
Muszę odstawić autobus
na dwugodzinny przegląd, a potem…
Wiesz co?
Wracam do domu teraz.
Słyszysz mnie?
Jadę do domu.
Mam lekarstwo. Za 20 minut będę na miejscu.
Kierowcy, tu baza.
Ważna informacja.
Teraz ewakuujemy tylko wschodnie Paradise.
- Które strefy? - Strefy 3, 8 i 14.
Tylko 3, 8 i 14.
Kierowcy między Clark Road i Pentz Road, musicie natychmiast się stamtąd ewakuować.
Istnieje obawa, że ogień przejdzie z Concow przez kanion.
Jeśli wieziecie jakieś dzieci,
zabierzcie je na zachód, poza miasto, aż do zajezdni w Chico.
Powtarzam, punkt zborny jest w zajezdni w Chico.
Baza bez odbioru.
Wsiadaj, kochanie.
Dalej. Stop!
No dobrze…
Zaraz wrócę.
Mamy nakaz ewakuacji.
Podobno system nawalił i nie mogli rozesłać.
Nieodebranych uczniów trzeba zabrać
do szkoły podstawowej w Paradise.
To nowy punkt zborny.
Tam wysyłają rodziców.
Mamy 23 dzieci bez transportu.
Jak je tam zabierzemy?
Mogę zabrać czwórkę.
- Nie mam auta, więc nie pomogę. - Nie.
Nie możemy zawieźć ich sami.
Nie mamy tylu samochodów.
Muszą wysłać autobus.
- Dzwoń do Ruby. - Dobra, już.
Hej, Anna. Mówi Mary.
Ewakuują wschodnie Paradise i nie mogę dostać się do Jake’a.
Steven pracuje poza miastem. Mogłabyś po niego podjechać?
Przyjadę, kiedy tylko będę mogła.
Dobrze. Dziękuję.
Daj znać, czy to dostałaś. Kocham cię, pa.
Szkolny Okręg Transportowy.
Przepraszam. Może pani mówić głośniej?
To dyrektorka Ponderosy.
Tak, proszę pani.
Trzeba zabrać ich na zachód,
do punktu zbornego w podstawówce w Paradise.
Tuż poza strefą ewakuacyjną.
Mamy tam kogoś w drodze? Sprawdź trasy.
- Cesar. - Tak?
Przygotuj w razie czego bus.
- Dobrze. - Tak.
Już wysyłamy do was autobus. Dobrze?
Po prostu czekajcie.
Dziękuję bardzo.
Dobrze. Do usłyszenia.
Baza do kierowców, nowe wieści w sprawie ewakuacji.
Mamy problem.
Podstawówka Ponderosa.
Powtarzam, mamy problem w podstawówce Ponderosa.
Dwadzieścia troje dzieci utknęło w strefie ewakuacji.
Ich rodzice nie dadzą rady ich odebrać.
Trzeba je zabrać
i zawieźć do punktu zbornego w podstawówce w Paradise.
Czy ktoś jedzie pusty i jest we wschodnim Paradise?
987 do bazy, niestety mam komplet.
Nie dotarłem do szkoły.
910 do bazy, ja też mam komplet, Ruby. Zostało dziesięć minut.
Bez jaj.
922 do bazy. W drodze do Chico.
Właśnie mijam bazę, ale mogę wrócić.
Nie, 922. Nie wracaj. Kiedy się wydostaniesz, to jedź.
Na tych drogach zaraz rozpęta się chaos.
Czy we wschodnim Paradise jest ktoś z pustym busem,
kto może zabrać te dzieciaki?
Nie.
963 do bazy, mogę je zabrać.
To ty, Kevin?
Tak.
Wciąż tu jestem, pamiętasz? Miałem opóźnienie.
Tak, pamiętam.
Możemy zrobić przegląd innego dnia.
Jeśli je zabierzesz, będzie super.
Tak, Kevin? Słyszysz?
Przyjąłem. Niech się przygotują.
Jestem w drodze.
„I to było”…
Jest już autobus. Spokojnie. Siedzimy.
Proszę, żeby wszyscy siedzieli.
Dzieci do ewakuacji?
Są tam. Od drugiej strony, po prawej.
- Dzień dobry. - Witam.
- Pan po dzieci? - Tak. Są gotowe?
Tak. Właśnie je zbieramy.
Jak ma pan na imię?
- Kevin. - Jestem Mary.
- Kiedy tylko je zbierzecie… - Pewnie.
- Zaraz ustawimy je w szeregu. - Dobrze.
Ich rodzice nie mogli dotrzeć, bo pracują…
- Szkoła w Paradise. - Punkt zborny.
Wiem. Jestem gotowy.
- Dziękuję za przyjazd. - Jasne.
Pośpieszmy się.
Nie niepokójmy dzieci.
Dzieci, to kierowca autobusu, Kevin. Przywitajcie się.
Dzień dobry.
Ustawcie się w dwóch szeregach. Najmniejsi z przodu, najwięksi z tyłu.
Kevin zabierze was do szkoły podstawowej w Paradise,
skąd odbiorą was rodzice.
Idę z przodu. Pani dyrektor,
może pani stanąć z tyłu i ich przeliczyć, proszę?
Gotowi? Podnieście rękę.
Chcę widzieć wasze oczy.
Wszyscy patrzą na mnie.
- Gotowi? - Tak.
Idziemy spokojnie. Idziemy powoli.
Nie puszczamy swoich par.
- Dobrze. Idziemy. - Chodźmy.
- Ile to zajmie? Dziesięć minut? - Jeśli się pospieszymy.
Ale ruch się zagęszcza, więc im szybciej, tym lepiej.
Dobrze. Mamy czas.
Proszę pani,
chyba nie rozumie pani powagi sytuacji.
Rozumiem powagę sytuacji. I jestem Mary, nie „pani”.
Kto ma kaptur, niech go założy!
Kto ma plecak, niech go da nad głowę.
Wszystko w porządku!
To tylko samolot gaśniczy! Użyjcie plecaków.
Dobrze.
Usiądź w autobusie.
Cicho, spokojnie, jeden szereg.
Nie spieszymy się, spokojnie.
963 do bazy,
ładujemy dzieci do autobusu.
Sygnał jest słaby. Dam znać, gdy skończymy. Odbiór.
Wszyscy siedzą na miejscach i słuchają Kevina.
- Tak? - Czekajcie!
Alex! Szukam Alex!
- Twoja mama przyjechała. - Alex!
Masz swoje rzeczy?
- Możesz iść. - Dzięki Bogu. Szybko.
Możesz jechać.
Chwila. Proszę pani.
Jedzie pani z nami.
Nie. Muszę pozamykać.
Nie. Nie może pani.
Zawiozę je i wysadzę.
Nie mogę zostać i trzymać je za rękę. Mam rodzinę. Też muszę dotrzeć do domu.
Musi pani jechać.
Sam sobie chyba nie poradzi. Muszę z nim jechać.
- Cicho! - W porządku.
Któryś z nauczycieli mnie odwiezie.
- Weź tę trasę ewakuacyjną. - Pozamyka pani?
- Tak. - Już jestem.
Idę.
- Już. - Trzymajcie się.
Jesteśmy w autobusie.
Dotrzemy za około dziesięć minut. Widzieliście wozy strażackie?
Tutaj mamy trasę ewakuacyjną ze szkoły.
Jesteśmy przy linii wschodniej, więc pojedziemy Pentz Road
i skręcimy w Pearson Road, żeby dotrzeć do szkoły.
To nie najlepszy pomysł. Popatrz.
Znam lepszą drogę wyjazdu.
Ale taki jest plan, więc się go trzymamy.
Tak jest, pani psorko.
Ale zator. Popatrzcie, jak zawalone są te drogi.
Korek na co najmniej 25 kilometrów na drodze do Chico.
Docieramy do terenów targowych.
Przyjąłem.
Wydaję nakaz ewakuacji dla całego miasta. Wszystkie strefy. Natychmiast.
Nie może pan. Zrobi się chaos.
To 26 tysięcy ludzi.
Jeśli każemy wszystkim wyjechać, nie wjedziecie wozami.
Nie słucha pan. Ogień idzie przez kanion. Sam widziałem. Jest szybki.
Albo olejecie system, albo nie i wszyscy zginą.
Chcecie to mieć na sumieniu?
Przygotowaliśmy dla pana zespół.
Przyjąłem.
Panie komendancie, Mark Rogers z energetyki.
Ekipa z centrali jest do dyspozycji.
Wyłączcie prąd, my zajmiemy się resztą.
Słuchajcie.
Dajmy szefowi odsapnąć. Wrócimy za chwilę.
Mówię tylko, że jesteśmy dostępni.
Wydajcie nakaz ewakuacji miasta.
Tak jest. Oroville, tu sztab.
Baza do 179. Wyjechałeś?
Opuściłeś Paradise?
- Tu 179. Wyjechaliśmy. - Super.
Kto został?
Tylko 963.
To wszystko.
Baza do 963. Wyjechałeś ze wschodniego Paradise?
Tu 963.
Odbiór.
Nie bójcie się. Strażacy jadą gasić pożar.
- To ich praca. - 963 do bazy.
- Chronią nas. - Ktoś słyszy?
Jesteśmy na Pentz Road. Jest zakorkowana. Nie można jechać.
963, zgłoś się, proszę.
Spróbuj na komórkę.
Dlaczego to on musiał zostać? Na miłość boską.
963 do bazy, odbiór.
Dajcie znać, czy to słyszycie.
Są tu jakieś zasady bezpieczeństwa?
Tak. Tutaj
i tam.
Super. Będą bardzo pomocne.
Jesteś tu nowy?
Nie, wróciłem parę miesięcy temu. Wychowałem się tutaj.
I jak to jest wrócić?
Nie tu się widziałem w wieku 44 lat.
- Ile to może zająć? - Ciężko powiedzieć.
Gdybyśmy wyjechali ze szkoły na czas,
zajęłoby to dziesięć minut, teraz raczej 20-30.
Czyli dotrzemy, gdy dotrzemy. Dzieci.
Zamknijmy okna, żeby nie wpuszczać dymu.
Sztab straży?
Tu Ruby Bishop z transportu szkolnego. Straciłam komunikację radiową i autobus.
Ma numer 963 i jest gdzieś we wschodnim Paradise.
Czy wasze wozy go widziały?
Dziękuję.
Dobrze.
963, odbiór.
Kevin? Słyszysz mnie? Tu baza.
Skarbie, może…
podnieśmy to, żeby dym nie wlatywał.
- Jak masz na imię? - Benjamin.
Jesteś w klasie pani Kristy. Zgadza się?
Proszę pani, jeszcze tu.
Tak. Zamknijmy je.
Walić to.
Kevin!
Co ty robisz? Mamy jechać Penz!
Skręcam na równoległą Clark Road. Będzie szybciej.
- Ale plan każe zostać na Pentz. - Walić plan.
Wiesz co?
Mogę stanąć w środku korka, jeżeli chcesz.
- Mam tu stanąć? - Nie teraz.
To daj mi prowadzić.
- Co ty wyprawiasz? - Patrz. Widzisz ogień?
Jak w Dzień Niepodległości.
Lepiej usiądź. Skręcę ostro w lewo.
- Trzymać się! - Mocno!
O Boże! Trzymajcie się, dzieci!
O Boże! Kevin!
Trzymać się!
Jezu Chryste.
- Już po. - Wszyscy cali?
Wszystko gra. Możemy jechać dalej.
Następnym razem mógłbyś zapytać, dobrze?
- Mamy być szybciej czy według planu? - Musimy być odpowiedzialni.
Czyli dostarczyć dzieci rodzicom najszybciej jak się da.
Zgodzisz się?
- Nic nie słyszę. - Kevin, zgłoś się.
Czerwony alarm. Opuścić wszystkie strefy.
Idziemy. Muszę wszystko wyłączyć.
- Wiem. - Moi już idą.
Dobrze. Weź moje klucze.
963, odbiór.
A ty? Od zawsze w okolicy?
Tak, od urodzenia.
Nigdy mi nie pasowała.
To czemu wróciłeś?
Niedawno umarł mój tata.
- Przykro mi. - To nic.
Nie byliśmy blisko.
Więc zostajesz?
Na razie.
A ty? Masz rodzinę?
Tak.
Mężatka od 19 lat.
Wzorowa rodzina z Paradise, co?
Tak.
Jeden syn.
Jake. Ma 15 lat.
Miałam go odebrać, ale…
- Nie wiedziałem. Przykro mi. - W porządku.
Moja siostra po niego pojechała. Mąż jest poza miastem.
Poradzimy sobie.
Odstawimy dzieci, a potem po niego pojadę.
- Jak tam? - Nic nam nie będzie?
Nie martw się.
- A zwierzątkom? - Kiedy zobaczymy rodziców?
Będą na nas czekać.
Zabieramy was w bezpieczne miejsce możliwie szybko.
Tak, skarbie?
Kiedy dojedziemy?
Najszybciej, jak to możliwe.
Wszystko w porządku?
Wolisz usiąść z kimś z przodu
czy wolisz siedzieć sama?
Kevin, jeśli mnie słyszysz, ewakuują całe miasto.
Służby ratunkowe zbierają się 24 kilometry stąd
na terenach targowych w Chico.
Nie odwoź dzieci.
Jedź z nimi do Chico, dobrze?
Nie ma czasu. Musimy iść.
- Muszę ich wypuścić. - Dobra!
Ruby!
Kevin, jeśli mnie słyszysz, widzimy się w Chico, dobrze?
Uważaj na siebie.
Chodź!
Ogień roznosi się szybko po wschodnim Paradise. Brygada H doniosła
o pożarze w oddziale kardiologicznym szpitala Feather River.
Zajął całe poddasze.
Na zewnątrz czeka 15 do 20 pacjentów. Próbujemy ich stamtąd wydostać.
Postarajcie się uratować ten szpital.
Wezwij do pomocy sanitariuszy.
Grupa powietrzna uziemiona.
Będę informować na bieżąco, ale na razie nic nie wystartuje.
- Nic. - Niech to szlag.
Jak idzie ewakuacja? Korki się rozładowały?
To ogień naprzeciwko Clark Road.
Zaczyna ich dosięgać.
Pentz Road stoi.
Na autostradzie wciąż jest ruch, ale wolny.
Co z opuszczonymi autami? Mamy duże problemy z wjazdem.
Zepchnijcie na bok każdy pojazd blokujący drogę.
Jeśli trzeba, spycharkami.
Już.
Nie możemy stracić tych czterech dróg.
Wtedy będzie pozamiatane.
- Uwaga! Słuchajcie! - Cisza!
To już nie jest pożar terenów dzikich. Płoną domy.
To pożar miasta.
Będzie wiele ofiar.
Z tym mamy do czynienia.
Więc pracujcie w grupach i róbcie, co możecie.
- Tak jest. - Przyjęłam.
Hej! Dlaczego stoimy?
Droga jest zablokowana.
Autostrada zapchana.
Cholera!
No dalej.
BŁĄD POŁĄCZENIA
Dokąd musisz jechać?
- Kiedy już je wysadzimy. - Do Magalii.
Tam jest mój syn z babcią. Powiedziałem, że przyjadę od razu do domu.
Dostaną alarm o ewakuacji.
Prawda?
Dostajecie alerty?
No…
No wiesz, przychodziły powiadomienia,
ale wciąż to odkładałem.
A babcia może prowadzić?
Nie.
Pomocy.
Proszę pani, z tego domu leci dym.
Ogień po lewej.
- Schowajcie się. - Odejdźcie od okien.
Wszyscy daleko od okien.
Daj mi wjechać!
Bez jaj!
Człowieku, wiozę dzieci.
Spokojnie. Kevin próbuje nas przewieźć.
Mary, usiądź.
- Co? Czemu? - Musisz kierować.
- Musisz. - Nie umiem.
Muszę oczyścić ruch na lewym pasie. Przejmij autobus.
To proste. Noga na hamulcu. Kiedy ci powiem, dodaj gazu.
To proste. Dasz radę. Trzymaj hamulec.
Kiedy powiem, ruszysz.
- Jasne? - Tak.
Nie wstawajcie.
Gdzie jest Kevin?
Do tyłu.
Wycofajcie auto. Musimy wpuścić wóz strażacki.
- Niech jadą! - Hej, co się dzieje?
- Co robicie? - Uwięzieni na Pentz mają pierwszeństwo.
- Tam się pali. - Widzisz bus?
Mam tam 22 dzieci. Muszę je zabrać do rodziców.
Gdzie Kevin?
Utorujcie nam drogę.
Muszę zrobić przejazd dla straży.
To wezwij posiłki przez radio.
Komunikacja siadła. Jakieś 40 minut temu.
Proszę wrócić. Puścimy was, kiedy się da.
Proszę wrócić do środka.
- Już. - Zjedź na lewo.
Musimy przepuścić wpierw straż i autobus.
Jedź!
Stój!
Jedź!
Jedź.
Przepuśćcie straż i autobus!
Jechać! Szybko!
Tak.
Jedź!
No dalej!
Nie chcę cię uderzyć.
Nic nam nie będzie?
No dalej.
No dalej!
Jasna cholera.
Tak!
Udało się.
Co było nie tak?
Siadły radia. Panuje chaos.
Jeszcze minuta.
Jeszcze minuta! Gotowi?
Tu 963. Minuta do wysiadki.
Nieźle prowadzisz.
Dzięki. Ty też całkiem, całkiem.
Nadawałbyś się do drogówki,
jeśli chcesz zacząć od nowa.
Raczej sobie odpuszczę.
Dzieci, przygotujcie swoje rzeczy. Zaraz wysiadamy.
Zabiorę was do rodziców tak szybko, jak mogę.
- Nasi rodzice… - Szkoła…
- O Boże. - Nie! Gdzie oni są?
- Nie. - Gdzie oni są?
O cholera!
Chcę do mamy!
Sprawdzę, czy ktoś tam jest.
Halo?
Nie ma ich tutaj.
Nie ma nikogo.
Nie wiem, dlaczego nas nie ostrzegli albo…
Co robimy?
Nie wiem.
Co…
Musimy się stąd wynieść i zabrać stąd dzieci.
Weźmy je do centrum ewakuacyjnego w Chico.
Wtedy wrócimy po nasze dzieci.
Proszę pani!
Idę!
Usiądźcie.
- Ava. - Co z nią?
Weszła pod siedzenie.
- Co? - Trzeba jej pomóc.
- Co z nią? - Nie wstaje.
- Boi się. - Ava. Kochanie, nie.
Co tam robisz?
Wszystko dobrze?
Nie?
- Jest trochę strasznie. - Dobrze.
- Mary, w porządku? - Tak. Jedźmy.
Dobrze.
Boisz się?
- Tak. - No tak.
Wiem.
Ja też się boję.
Mogę cię przytulić?
O tak. Chodź.
Postaraj się być dzielna.
Mamy 27 tysięcy ludzi w Paradise i 12 tysięcy w Magalii.
Ewakuowaliśmy jakieś osiem tysięcy,
więc w strefie pożaru zostało około 30 tysięcy.
Finney, chodź tu.
Jaki jest stan infrastruktury?
Mamy w mieście wiele szkół.
Dwie przy Pentz Road już się palą.
Wiemy też, że z podstawówki Ponderosa wyjechał autobus
z 22 dziećmi, ale nie wiemy, gdzie jest…
Informuj mnie o tym.
Mamy też stacje benzynowe. Dwie stacje LPG.
Na autostradzie między Pentz i Clark oraz w Magalii.
- Możecie je wyłączyć? - Zajmę się tym.
Linie energetyczne padają.
Nie można przejechać.
Strażacy je przecinają, żeby utorować drogę, ale…
A ci z energetyki?
Część wciąż jest czynna.
Energetyka.
- Odcięliście prąd? - Tak.
Wytłumacz im.
- Dlaczego wciąż jest prąd? - Pracujemy nad tym.
Cywile jadą wzdłuż linii.
- Strażacy je tną… - Wiem.
…a prąd wciąż płynie?
- Mieliście odciąć. - Wyłączyliśmy automatykę.
Zostały przełączniki ręczne.
- Spieszymy się. - Mam to w dupie. Wiecie, co się dzieje?
Wyłączcie, kurwa, prąd!
- Dobrze. - Pojebało was?
Mam tam strażaków! Jest tam 30 tysięcy ludzi!
Co my teraz zrobimy?
Ogień jest za nami.
Jedziemy na południowy zachód. Tam jest skrawek czystego nieba.
Unikamy ognia i kierujemy się do Chico.
Pentz i Clark są zablokowane,
- więc zostają Neal i Skyway. - Tak.
Neal jest dalej, ale może będzie mniejszy ruch.
Ale do Neal trzeba jechać Roe Road.
Jest wąska i pełna zakrętów 180 stopni.
Nie nadaje się na 15-tonowe autobusy.
Ugrzęźlibyśmy tam.
- To zostaje Skyway? - Tak, autostrada.
- Szeroka, cztery pasy, prosta. - Tak.
- Próbujemy z autostradą. - Tak.
Nie wie pani, gdzie są, prawda?
Kto?
Nasi rodzice.
Nie wiecie, gdzie są.
Nie wiemy, ale ich znajdziemy.
- Znajdziemy ich rodziców, prawda? - Tak, znajdziemy ich.
Wróć na miejsce, złotko.
Chcesz tu usiąść?
- Siadaj. - O tutaj.
Dobrze.
Jak masz na imię?
Toby.
- Rodzice pracują poza miastem? - Mama tak.
Taty nie widuję.
Posłuchaj, Toby. Zabierzemy cię do mamy.
Rozumiesz? Zabierzemy cię do mamy.
Ciebie zabierzemy do twojego syna, a mnie do mojego.
Tak się stanie.
Dobrze?
Dobrze.
Ogień rozprzestrzenia się po Paradise.
Objął tereny biznesowe i mieszkalne.
Dochodzą wieści o znacznych stratach budynków.
- Grupa powietrzna wciąż uziemiona. - Przyjąłem.
Spytałem brygadę.
Autobus widziano ostatnio na Clark Road, na południe od Elliott.
Brygada H informuje, że pali się też podstawówka w Paradise.
Nie ma ich tam.
Widzisz te kable?
- Tak. - Dobrze.
O Boże. Uważaj.
Widzę.
Po prawej!
Linia po prawej!
- Cała droga się rozwala. - O Boże.
Spada!
Uważaj!
O Boże.
Skręcam w lewo!
Przebijemy się do autostrady. Damy radę, wystarczy zjechać.
Złapcie się czegoś, dzieci!
- Trzymać się! - Boże.
Szlag.
Powstrzymaj go! Cofnij się!
Jesteśmy całkowicie zablokowani.
Musimy stąd uciec, dostać się na Roe i stamtąd pojechać na Neal.
Nie mamy innego wyboru.
- Jak? - Szukaj wyjazdu.
Szukam.
Niczego nie widzę. Nie ma wyjazdu.
Ogień nas otacza. Jak się stąd wydostaniemy?
O Boże!
Patrzcie do przodu.
- Nie patrzcie tam. - Przed siebie!
Wypierdalać z samochodu!
Kevin, to złodzieje.
- Wpuście mnie! - Z dala od okien!
Z dala od okien!
- Na podłogę! - Z dala od okien!
Dawaj autobus!
- Mary! - Otwieraj!
Ma broń! Kevin, on ma broń!
Otwieraj!
Na podłogę! Schylcie się.
Otwieraj drzwi!
Musimy stąd uciec.
Musimy uciekać.
Po lewej. Kevin, jest przejazd.
Przejazd. Skręć w lewo.
W lewo. Jedź.
Zamyka się.
Wyjechaliśmy.
Zostańcie z rodziną. Tu jest bezpiecznie. Musicie tu zostać…
- Dalej. - To moja córka.
- Z drogi! - Uwaga.
- Idźcie! - Ruchy!
Jedźcie. Nie stawajcie.
Chwila, czekać.
Jestem z transportu szkolnego w Paradise.
- Skąd? - Prosto.
Tam stoją autobusy. Dziękuję. Jedźmy.
Tak, tutaj są.
Wypuść mnie.
- Cesar? - Ruby.
Cesar. Wiesz coś?
- Nic. - Nie ma tu 963?
Jeszcze nie wrócił.
Cholera.
Ruby, są tu rodzice.
Dobrze.
Tu 963 do bazy, odbiór.
- Nie mam już wody. - 963 do wszystkich pojazdów.
- Ktoś słyszy? - Chce mi się pić. Gorąco mi.
Spokojnie.
Proszę, skarbie.
Weźcie teczkę albo zeszyt…
Autostrada była nieprzejezdna.
Trzymaj. Tak rób.
Spróbujemy przedrzeć się przez Neal.
Z dala od ognia. Nie ma innej opcji.
Proszę pani, potrzebujemy wody.
Wytrzymaj. Wiem, że jest gorąco.
Kevin, dzieci nie wytrzymają.
Jest im gorąco i są spragnione.
- Co się dzieje? - Co to?
Co to jest?
Nie mogę oddychać. Wchodzi przez nawiewy.
Dym. Kevin, wlatuje tu dym.
Przez klimatyzację.
To ją wyłącz.
Będzie jeszcze goręcej.
Musimy coś zrobić.
Dobra, wyłączona.
Musimy być w kolumnie dymu.
- Uważaj. - Tak, widzę.
Park Meadow Creek.
Dobrze. Ma tylne wyjście.
Co?
Pracowałem tu latem za dzieciaka.
Prowadzi na Roe Road.
Stamtąd wydostaniemy się przez Neal.
Tak.
Proszę pani.
- Tak? - Z Shannon jest coś nie tak.
- Potrzebuje pomocy. - Świszczy.
Co ci jest?
Nic nie mów.
Oddychaj powoli, dobrze? Zwolnij oddech.
Musisz tylko czegoś się napić.
Możecie sprawdzić w plecakach,
czy nie został wam jakiś soczek albo coś?
Kevin, musimy znaleźć wodę, albo dostanie udaru.
Musimy wyjść z autobusu.
- Tutaj. - Dobrze.
Nie mamy za wiele czasu. Wracam za dwie minuty.
Nie.
Musisz tu zostać. Jeśli przyjdzie ogień, musisz je wywieźć.
Daj mi iść. Dam radę. Dwie minuty i wracam.
Dam radę.
Poradzę sobie.
Dokąd pani idzie?
Proszę wrócić.
Dokąd poszła pani?
Cholera.
Dokąd poszła pani?
Poszła poszukać wody.
Dajcie jej chwilkę.
Proszę wrócić.
Dokąd poszła?
Nie widzę jej.
No już.
Wracaj.
Tak.
Jest. O Boże, znalazłam.
Mary!
- Mary! - Co teraz zrobimy?
- Mary! - Idę!
Już idę!
- Szybko. - Pomóż mi.
Weź wodę.
Jest pani.
- Dobrze. - W porządku?
Wszystko w porządku.
Dajcie, proszę, wodę Shannon.
O Boże!
Schylcie się! Zakryjcie głowy!
- Szlag! - O Boże!
Trzymajcie się! Daleko od okien!
Trzymajcie się!
O Boże. Musimy jechać w prawo. Tam jest wyjazd.
O Boże!
Uwaga!
Dobrze. Nie wstawajcie.
W prawo.
Spalony budynek po prawej.
To nasz wyjazd. To tutaj.
To tutaj. Wyjazd. Tak dotrzemy na Roe.
Dzień dobry. Proszę o uwagę.
Nazywam się Ruby Bishop.
Jestem dyrektorką transportu szkolnego i mam dla was informacje.
Wiem, że się martwicie,
ale mogę was zapewnić, że wasze dzieci zostały ewakuowane
ze szkoły podstawowej Ponderosa dziś rano.
I co dalej?
Niestety, wkrótce po tym, kiedy wyjechały, ogień zniszczył naszą komunikację radiową,
więc nie mamy kontaktu z autobusem, odkąd opuścił Ponderosę.
Nie wiecie, gdzie są?
Wiem tylko, że są gdzieś we wschodnim Paradise.
Tam wszystko płonie!
Wiem, ale zapewniam, że zarówno policja, jak i staż pożarna
ich tam szukają.
Robią, co mogą,
ale musicie wiedzieć, że wasze dzieci są w autobusie
z kierowcą i nauczycielką, Mary Ludwig.
Znacie ją?
- Dobrze. - A kierowca?
Kevin McKay. To nowy kierowca w naszym okręgu.
- Nowy? - Słuchajcie…
Proszę.
Proszę. Wiem, że to trudne wieści.
To dobry kierowca.
Ręczę za niego, tak jak za wszystkich moich kierowców.
To dobry człowiek i zrobi wszystko, co w jego mocy.
Musicie mu zaufać.
Ja mu ufam. Teraz wszystko jest w jego rękach.
Jesteśmy. Roe Road. Pożar został za nami.
Za kilka kilometrów powinniśmy dotrzeć na Neal.
Skały po prawej.
Uważaj po lewej.
- Tam jest spadek. - Boję się.
Nic nam nie będzie.
Nie martwcie się. Poradzimy sobie.
Uwaga!
Mary.
Ile tam jest?
Metr?
Pół. Może ciut więcej.
Pożar w kanionie Butte Creek
i ten na zachodzie połączyły się w Paradise.
Płonie zgodnie z kierunkiem wiatru, idąc na południowy zachód Paradise.
Tylko tam się nie pali.
Ogień zmierza w kierunku tej strefy.
Foster Road. Roe Road.
To wąskie drogi, jest pełno przeszkód i ciągły spadek.
Zgłoszono już wiele lotnych ogni w tamtej okolicy.
Niedługo cała będzie się palić.
Nie mamy kogo tam wysłać.
Wszyscy są zajęci tutaj.
Ktokolwiek tam jest, będzie musiał sam wydostać się z Paradise.
Nie mamy kogo tam wysłać.
Proszę pani.
Co oni tam robią?
Co to za ludzie?
Co oni robią?
Dlaczego idą w stronę ognia?
Tutaj!
Hej! Stój!
Nie. Podejdź od tej strony.
- Można tamtędy przejechać? - Drugi brzeg płonie.
- Ludzie giną. - Uciekliśmy pieszo.
Nie jedźcie tam. Kemping i wszystko jest w ogniu.
Wszystko. Nie ma wyjścia.
- Co robić? - Muszę dotrzeć do Neal Road.
Nie możesz. Stoi w ogniu.
Nie chcecie, żeby te dzieci widziały to, co widzieliśmy my. Wierzcie mi.
Nie jedźcie tam.
Musimy spróbować.
Szlag.
Powodzenia.
Co robimy?
Dlaczego stoimy?
- Jedźmy. - Chcę do domu.
Uspokójmy się i uciszmy, proszę.
Kevin i ja coś wymyślimy.
Musimy jechać.
Pójdę się rozejrzeć. Sprawdzę oba brzegi.
Przygotuj dzieci, gdybyśmy musieli wyjść.
Dobrze.
Co pan robi? Proszę zostać.
Spokojnie.
Posłuchajcie, co musimy zrobić. Musimy być cicho i musimy być spokojni.
Kevin sprawdza, czy możemy bezpiecznie wyjść.
Tymczasem weźcie plecaki i ustawcie się do wyjścia.
Powoli, po cichu i tak spokojnie, jak tylko możecie.
Bez jaj.
Jak tylko wróci Kevin, zaczniemy wychodzić, tak?
Tak.
Blisko siebie.
Trzymajcie się za ręce
i blisko siebie.
Kevin wrócił.
Już jest.
Niech dzieci usiądą.
- Zostajemy tu. - Dobrze. Usiądźcie wszyscy.
- Chwila. Co? - Wszyscy siadają.
Mówiła pani, że wychodzimy.
Tak, ale zostaniemy w środku.
Henry, usiądź. Zaraz wymyślimy z Kevinem, co dalej.
- Co się stało? - Jesteśmy otoczeni.
- O Boże. - Nie ma dokąd iść.
Co? Nie. To niemożliwe.
- Musi być wyjście. - Posłuchaj.
- Jesteśmy tutaj, na Roe. - Widzę.
- Tu jest Neal. - Tak.
Widziałem to wszystko z góry.
Pożar jest z każdej strony. Tutaj, tutaj, tutaj i tutaj.
- O Boże. - Zostaniemy tutaj.
Musimy zostać w autobusie.
Zostaniemy tu.
Nie.
- Nie. - Zostaniemy w autobusie.
Nie. Możemy pójść pieszo. Tak jak tamci ludzie.
- Możemy. - Nie ma mowy.
Nie wytrzymałyby dwóch minut. Nie ma szans.
Nie wytrzymałyby dwóch minut.
Musimy zostać.
Co? Zostać tutaj?
Po prostu…
Co ty… Mamy po prostu czekać? Co…
- Może ogień nie… - A co, jeśli dotrze, ale…
Może dotrze, może nie.
Nie wiem. Wiem tylko, że jesteśmy w jedynym miejscu bez ognia.
Żyjemy i mamy trochę czasu.
Zostaniemy. To nasza jedyna szansa.
Jesteś pewny?
Tak.
A jeśli przyjdzie ogień? Co będzie, jak przyjdzie ogień?
Posłuchaj.
Co zrobimy z dziećmi, jeśli przyjdzie ogień?
Musimy tu zostać.
Dobrze.
- Dobrze? - Tak.
Zostaniemy w autobusie.
Zostaniemy tu.
Mary, musisz mi pomóc.
Damy sobie więcej czasu.
Potnę koszulę na małe kawałki, dobrze?
Co robisz?
Zrobię im filtry na usta.
Zmocz je trochę wodą, zwilży im gardła.
Zabierzmy dzieci na tył, z dala od nawiewów.
Pozaklejam tyle nawiewów, ile mi się uda.
Dobrze.
Mamy problem z dostawą wody.
W hydrantach nie ma ciśnienia.
Przegrywamy.
Możemy tam chwilę porozmawiać?
Trochę odpoczniemy.
Przejdźcie na tył autobusu,
żebyście byli dalej od dymu.
Dobrze.
Kochanie, przejdź na tył autobusu.
Chodź tędy.
To powinno zatrzymać trochę dym.
Ludzie płoną żywcem w swoich samochodach.
Setki próbują ratować się na piechotę.
Dziewczynki, chwilkę tu pobędziemy.
Weźcie ten filtr,
zasłońcie nim usta i nos i oddychajcie, dobrze?
Jeśli źle to rozegramy, rano będziemy mieć
setki, a może nawet tysiące ofiar.
Obecnie możemy zająć się tylko jednym.
Albo gasić pożar, albo ratować ludzi.
Nie mamy czasu.
Połóż to na nos i usta, i oddychaj.
- Pomoże na dym. Dobrze? - Dobrze.
- Jak się czujesz? - Jak długo tu zostaniemy?
Dziękuję, że o nią zadbałaś.
Ava, zakryj tym usta.
Słuchajcie!
Przestańcie gasić.
Wyślijcie wszystkich do miasta
i polećcie im ratować ludzi.
Tylko tyle możemy.
Tak jest.
Szybciej.
Okna są bardzo gorące.
- Ostrzegę dzieci. - Ja to zrobię.
- Nie, mogę to zrobić. - Wiem, że możesz.
Odpocznij. Zajmę się tym.
Dobrze. Dziękuję.
Hej. Ściany i okna są gorące, więc ich nie dotykajcie.
Skupcie się bliżej przejścia.
O tak. Możesz przesunąć się tutaj?
Podłoga też jest gorąca.
To może… Co robicie, kiedy jest pora na bajkę?
Cyk, cyk, cyk, pajacyk?
Powiedzmy to.
- Cyk, cyk, cyk. - Pajacyk.
Świetnie. Dobra robota. Bardzo ładnie.
Już jest noc?
Słucham?
Czy już jest noc?
Nie, to jeszcze nie noc.
To tylko dym. Jest między nami i słońcem.
Wszystko będzie dobrze?
Tak. Wszystko będzie dobrze.
Dym sobie pójdzie i wróci słonko.
Dobrze?
Toby, wszystko w porządku?
Chcę do tatusia.
Wiem.
Wiem, że chcesz.
I on też to wie.
Posłuchaj.
Robi wszystko, co może, żeby do ciebie dotrzeć.
Mocno się stara.
Toby, popatrz na mnie.
Tak?
Ile czasu nam zostało?
Może z godzinę.
Filtry nie wytrzymają dłużej.
Może powinniśmy dać im spać.
Tak będzie lepiej.
I jeśli przyjdzie ogień…
Nie.
Nie możemy tak mówić. Rozumiesz?
Tak.
Dzień dobry. Nazywam się Martinez.
Dzisiaj około 6.30 rano
zgłoszono pożar przy moście Pulga, 12 kilometrów na wschód od Paradise.
Ogień szybko się rozprzestrzenił, niwecząc nasze starania, by go ugasić.
Około 8.30 rano
pożarł dotarł do Paradise.
Niestety przed chwilą zostałem zmuszony
wydać rozkaz zaprzestania gaszenia i skupić się na ratowaniu życia.
Tysiące ludzi wciąż nie może się wydostać albo próbuje uciekać przed ogniem.
I chociaż robimy wszystko, co możemy, żeby im pomóc…
pomimo naszych starań
mieszkańcy samotnie mierzą się z pełną siłą ognia.
Dlatego… prosimy państwa o cierpliwość.
Oddaję głos panu szeryfowi, który może mieć więcej informacji.
Musimy wracać do pracy. Dziękuję.
Chcę dodać tylko jedno.
Każdego roku pożary są większe.
I jest ich więcej.
Jesteśmy głupi. Taka jest prawda. Dziękuję.
Na pewno pomyślisz, że to głupie,
ale tylko jeden raz wyjechałam z Paradise.
Dlaczego?
Pojechałam do Ohio.
Na dwa tygodnie.
Na farmę przyjaciółki.
Spędziłam też tydzień w San Francisco ze Stevenem.
Myślałam, że tu będę bezpieczna.
Wystarczy zostać w Paradise.
Zostać z nim, trzymać się zasad.
I nic złego się nie przytrafi.
Ale tak nie da się żyć.
W ukryciu.
Zmienię to, jeśli to przetrwamy.
Udam się w podróż.
Zabiorę Jake’a do Legolandu.
Albo do Afryki. Nie wiem.
Chciałabym zobaczyć słonie.
Zwierzęta przy wodopoju.
Cokolwiek. Po prostu cokolwiek.
Zanim będzie za późno.
Dlaczego się śmiejesz?
Przez całe życie próbowałem uciec z Paradise,
a teraz, z jakiegoś powodu, chcę tylko się tutaj urządzić.
Czemu chciałeś wyjechać?
Kiedy wezwali mnie, żebym odebrał te dzieci,
pomyślałem, że może…
może zasłużę na drugą szansę, jeśli je uratuję.
Wiesz?
Tyle że drugie szanse tak nie działają.
Czemu tak mówisz?
Ostatni raz rozmawiałem z tatą 28 lat temu.
Miałem 16 lat. To była Wigilia i…
Pokłóciliśmy się.
Poszło o to, że nie kończę tego, co zaczynam.
Nic nowego. Ta sama kłótnia, co zawsze.
No i…
naskoczył na mnie,
tak jak wiele razy przedtem.
Ale z jakiegoś powodu coś we mnie pękło.
Zacząłem krzyczeć, wymachiwać rękami i chwilę potem
zatrzasnąłem za sobą drzwi, wyklinając go.
„Nie chcę cię więcej widzieć”.
A on na to: „Obyś umarł”.
Najpierw byłem za dumny.
Potem, parę lat później, życie kopnęło mnie w tyłek.
Poczułem wstyd.
Parę miesięcy temu pracowałem na nocce w Reno,
kiedy zadzwonił telefon.
To była mama.
Powiedziała, że tata jest chory i mam wrócić do domu.
Jechałem całą noc.
Ale było za późno.
Umarł o poranku.
Spóźniłem się… jako syn.
Teraz spóźniam się jako ojciec.
Ile razy mój syn szukał ze mną kontaktu?
A teraz jest za późno. Nie przyjechałem.
Nie jest za późno.
To zależy od ciebie.
Ogień!
Niech to szlag.
Ogień.
O Boże.
- Za nami. - Pali się z tyłu. Zaraz wracam.
Kevin!
Kevin! Ogień jest z tyłu autobusu.
- Pali się. - Chodź. Szybko.
O Boże.
Proszę pani!
Gdzie?
Tutaj.
Cholera!
Skończyła się!
Nie ma więcej.
Skończyły się.
Nie ma więcej.
- Piana. - Wracaj do środka.
Wracaj do autobusu!
Dokąd idziesz?
Nie! Kevin!
Cholera.
Szukajcie płomieni.
Kevin!
O Boże.
Kevin!
Chodź!
Jest za nami.
Musimy przez niego przejechać.
Siadajcie!
Co się dzieje?
- Nie. - No nie!
- Nie. - No dawaj!
Co? Nie!
Siadaj za kółkiem.
- Nie idź. - Wracaj.
Co robi Kevin?
Spróbuj teraz!
A niech to!
Proszę.
Spróbuj teraz!
Tak!
Jedźmy!
Na dół! Jedziemy przez ogień.
O Boże.
Nie chcę umierać!
Czy to koniec, proszę pani?
O Boże.
Wszystko w porządku.
Już dobrze. Nic nam nie jest.
TERENY TARGOWE
Jedź.
Tędy. No dalej!
Jedźcie za nimi.
O Boże.
Czy to autobus?
To oni.
O Boże.
Mama.
Cześć!
Na co czekacie? Chodźmy!
Tato!
Chodź, Toby.
Tam jest twój tata. O tam.
Trzynaście, 14, 15, 16, 17, 18, 19.
Toby.
Powodzenia.
Tam masz mamę.
Toby!
Dobrze.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Naprawdę świetnie się spisałeś.
Ty też.
Wyślij mi fotę tych słoni, co?
Mary!
Nie, nie. Wasze dzieci są wspaniałe. Były bardzo dzielne.
Dziękujemy, Mary.
Kevin.
Dziękujemy, Kevin.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, czy dostaliście wiadomość.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Cześć, szefowo.
Czas na przegląd.
I pewnie jeszcze wiszę ci za nadgodziny, co?
Dobra, idę.
- Kevin. - Jak się pan czuje?
Dobra robota.
Dziękuję.
Przepraszam.
Przepraszam, muszę pomóc następnej osobie.
Proszę podejść.
Jakiego nazwiska pani szuka?
Miller.
Mamy Millera.
- Proszę iść do namiotu… - Gdzie?
…i poszukać rodziny.
- Są tam. - Przepraszam.
- Dzień dobry. McKay. - Jak?
M-C-K-A-Y.
- Dobrze. - Sherry i Shaun.
Są z Magalii.
Przykro mi. Nie widzę takiego nazwiska.
Będziemy ich wypatrywać.
Dziękuję.
Dzień dobry.
PIERWSZA POMOC
Mamo?
Hej. Udało ci się.
Jak się wydostałaś?
- Sąsiad Carl mnie zabrał… - Carl cię zabrał?
…i przywiózł tutaj.
Posłuchaj, mamo. Gdzie Shaun?
Gdzie jest Shaun?
Jest z matką.
Z nią jest najszczęśliwszy.
Jest bezpieczny.
Tak jest najlepiej, wiesz?
Tak.
To prawda.
POŻAR CAMP TO DOTĄD NAJBARDZIEJ ZABÓJCZY NIEKONTROLOWANY POŻAR W KALIFORNII.
ZNISZCZYŁ 13 500 DOMÓW.
ZGINĘŁO 85 LUDZI.
ŚLEDZTWO STRAŻY POŻARNEJ WYKAZAŁO,
ŻE WINĘ PONOSI FIRMA PACIFIC GAS & ELECTRIC.
OSKARŻONO JĄ O 84 PRZYPADKI NIEUMYŚLNEGO SPOWODOWANIA ŚMIERCI.
PRZYZNAŁA SIĘ DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW
I ZAPŁACIŁA 13,5 MILIARDA DOLARÓW ODSZKODOWANIA
OFIAROM POŻARU CAMP I 22 INNYCH POŻARÓW.
PO POŻARZE KEVIN POSTANOWIŁ ZDOBYĆ UPRAWNIENIA NAUCZYCIELA.
OBECNIE PRACUJE W SZKOLE FAIR VIEW W CHICO, W KALIFORNII.
MARY WCIĄŻ UCZY W PARADISE.
WIELE RAZY BYŁA ZA GRANICĄ
I PLANUJE KOLEJNE WYPRAWY.
FILM OPARTY NA KSIĄŻCE
„PARADISE: WALKA MIASTA O PRZEŻYCIE POŻARU”
ZAGINIONY AUTOKAR
FILM DEDYKOWANY WSZYSTKIM, KTÓRZY ZGINĘLI LUB UCIERPIELI PODCZAS POŻARU CAMP,
STRAŻAKOM, SŁUŻBOM RATUNKOWYM I MIESZKAŃCOM, KTÓRZY Z NIM WALCZYLI,
ORAZ TYM, KTÓRZY OBECNIE ODBUDOWUJĄ
MIASTO PARADISE WRAZ Z OKOLICZNYMI OSIEDLAMI.
Napisy: Marzena Falkowska